Busayarat's profileEveryone have to have- -...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
Everyone have to have- -Idear--ขอบคุนนะ!!!ที่ยังเป็นคนของกันและกัน ^_^ April 01 วันที่มีเธอ--วันที่มีเทอ--วันนี้มันไม่ว่างเปล่าเหมือนเก่า
วันนี้มันกลับมีความหมาย>>ได้รู้ว่าต้องยิ้มเพื่อใคร ต้องรอใคร...
วันนี้เทอโทรมาแล้ว หลังจากห่างหายไปน๊านนนน..นาน ถึง1วัน
เวลารอใครนี่ 1 วันมันผ่านไปช้าเนอะ-- เค้ารับรู้แล้ว
ทุกความรู้สึกของเทอ ทุกความคิดถึง และทุกการรอคอย
มันอาจยังไม่ถึงเศษ1/855 ของที่เทอเคยรู้สึก
แต่เราก็จะค่อยๆชดใช้คืนให้เทอแบบนี้ไปเรื่อยๆ
---ขอบคุนที่ยังรักกัน ที่ให้โอกาส ที่ไม่เคยทิ้งกันไปไหน
---ที่ผ่านมา ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์เราก็มีเทอเคียงข้างเสมอ
>>ทั้งๆที่เทอไม่ชอบให้เราร้องให้ ไม่เคยตั้งใจทำให้เราร้องไห้
>>ทั้งๆที่เทอพยายามที่สุดที่จะถนอมน้ำตาเราไว้และไม่เคยให้ใครทำเราเจ็บ
>>แต่วันนึงเราก็ร้องไห้...ร้องด้วยเรื่องของคนอื่น ร้องเพราะคนอื่นทำ
ร้องไห้ให้คนที่แย่งเราไปจากเทอ เมื่อ9 เดือนก่อน >>แต่เทอก็ยังเป็นคนปลอบเรา เป็นคนเช็ดน้ำตาให้เรา ทั้งๆที่เราทำให้เทอเจ็บ
เพราะการกระทำของเรามาไม่รู้กี่ครั้ง
มันทำให้เราคิดได้รู้มั๊ย---ว่าคนที่รักเราจิงๆคือใคร>>คนที่รักกันถ้าเลือกได้
เค้าจะไม่มีวันทำให้อีกฝ่ายเสียใจเด็ดขาด
วันนี้....เรารู้แล้ว--รู้ดีที่สุด และเราจะไม่ยอมเสียเทอไปอีก เราจะไม่ดื้อ ไม่เถียง
ไม่งี่เง่า(เท่าที่เคยเป็น) เราจะทำตามที่เทอบอกทุกอย่าง
จะไม่นอกใจเทออีก จนกว่าเทอจะบอกเลิกเรา ok?
เราจะเปลี่ยนตัวเองใหม่ จะสงบเสงี่ยมมากขึ้นเวลาอยู่ไกลเทอ
เราจะไม่กะล่อนแล้ว ไม่ไปกิ๊กกับชายอื่นเด็ดขาด (นอกจากที่มีอยู่เดิม9คน)
ล้อเล่นนะ!!! 9 คนนั้นขอยกเว้นไว้เป็นที่รักส่วนตัวแล้วกัน --ไม่มีพวกนี้นะ
ชีวิตมหาลัยจืดชืดกันพอดี--ไม่มีคนให้ควงไปไหนมาไหน--ไม่มีใครแกล้ง--
ไม่มีใครอารักขาเป็นหมาหวงขี้แบบนี้
** เทอมหน้าอาจขาดไมค์ไปหนึ่งคน -- เดียร์จะไม่ลืมไมค์เลยนะ--
ไมค์เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเสมอ ขอบคุนสำหรับมิตรภาพดีดี
สำหรับห้อง u-house ชั้นเจ็ด ที่เคยให้อาศัยยามสอบและยามไม่มีใคร
สำหรับทุกคำเตือน ทุกคำสอนที่ทำให้เดียร์โตขึ้น--เดียร์ดีใจที่วันนั้นเดียร์
ได้ช่วยงานpresentไมค์ ทำให้เราได้สนิทกัน -- เพื่อนกันตลอดไปนะไมค์--
ที่เหลืออ่ะห้ามทิ้งกันนะ ทั้งพี่เบน พี่เป้า มิก จูเนียร์ พัด(พวกนี้ไม่น่าห่วง)
--เตเต่ ยูโร่ เอ็ม สู้ๆนะ อย่าถูไถนักล่ะ--ต้องจบไปด้วยกันนะ
/// โอ ไอซ์ เป่า นิก กิ๊ก เมย์ เจ๊ โบ/// รักพวกมึงทุกคนมากนะ
March 30 เกือบลืมไปแล้วว่ายังมี space อยู่
แฮ่ๆ....หายไปตั้งเปงชาติ...ลืมไปเลยนะเนี่ยว่าตัวเองก็มี space กะเค้าด้วย มาอัพและ...ก็นะ หายไป3เดือน ทุกอย่างในชีวิตเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือเลย ---ในเมื่อมีสิ่งหนึ่งขาดหายไป...มันก็มักจะมีสิ่งนึงเข้ามาแทนที่เสมอ---
สิ่งที่ขาดหายไป มานถูกลบเลือนไปด้วยกาลเวลา แต่ยังรักษาสัญญาว่า เราจะ เป็นเพื่อนกันเสมอ---เราจะเดินเคียงข้างนาย ขนานกับนายแบบนี้ไปเรื่อยๆ
สิ่งที่เพิ่มเข้ามา มานคือความคิดของเราเอง---คิดได้ซักทีว่าจิงๆวันนี้เราอยู่เพื่อใคร และต้องทำอะไร--ใครกันแน่ที่เราขาดไม่ได้และไม่มีวันลืม~~"ขอโทดที่เคยทำให้เสียใจ" ขอโทดสำหรับทุกๆอย่าง เทอมีค่าสำหรับเราเสมอ ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน วันนี้--เราถอยกลับมา+ + เราจะไม่เดินแยกทางจากเทอไปอีก เราจะเดินไปด้วยกันบนเส้นๆเดียว--บนทางเดียวกัน จะจับมือกันไปเรื่อยๆ เราจะเปลี่ยนเป็นคนใหม่ เปลี่ยนทุกอย่างให้เทอ จะเป็นคนดีของเทอให้ถึงที่สุด
December 02 ที่เราเคยเป็น..มานใช่สถานะนี้รึปล่าว >>>เพื่อนสนิท<<< ก็คือ...
เพื่อนธรรมดาคนนึง ที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดา
....ซึ่งมานก็ต้องมีอะไรหลายๆอย่างที่คล้ายกับเรา....
>> มากกว่าเพื่อนคนอื่นๆทั่วไป..ถึงจะมาสนิทกันได้
บางทีอาจไม่ใช่นิสัย....บางทีอาจไม่ใช่หน้าตา
บางทีอาจไม่ใช่ฐานะ....บางทีอาจไม่ใช่ระดับความรู้
แต่มานเป็นความรู้สึกที่บอกว่า...มันคนนี้แหละที่--ใช่เลย
**// บางครั้งเราก็ไม่ได้ไปในที่ที่เราอยากไป //**
ก็เพียงแค่....มานไม่ไปด้วย
//** บางครั้งนั่งเงียบอยู่คนเดียวได้ตั้งนาน**//
แต่แค่เห็นหน้ามาน น้ำตาที่เคยกลั้นไว้แทบตาย
กลับทะลักออกมาอย่างห้ามไม่ได้
**// บางครั้งถ้ามีเสียงหัวเราะของมานด้วย//**
เราก็คงหัวเราะได้ดังกว่านี้
//** บางครั้งร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้**//
ยังไม่อุ่นใจเท่ามือของมานที่มาตบบ่าเราเบาๆ
บอกเป็นนัยๆว่า กรูยังอยู่ตรงนี้>>ข้างๆมึง
เราไม่ได้เปงแค่เพื่อนกัน แต่ เราเปงตั้งเพื่อนกันตะหาก
เพื่อนมีความสำคัญมากๆ แต่มานไม่สามารถเอาไปเทียบ
กับคำว่า"แฟน"ได้ >> เพราะมานเปงคนละเรื่องกัน
แต่เวลาเรามีความรักเพื่อนจะกลายเปงส่วนเกินในโลกของเราทันที
กว่าจะกลับมานึกถึงมานอีกทีก็เวลาทะเลาะกับแฟน
กว่าจะกลับมาเที่ยวกับมานอีกทีก็ตอนที่เลิกกับแฟนแล้ว
**// เวลาเรามีความสุข เรากลับไม่เคยนึกถึงมาน//**
แต่พอผิดหวัง เสียใจขึ้นมา...มานกลับเปงคนแรกที่เรานึกถึง
เปงคนแรกที่เราโทรหา แค่อยากให้มานรับโทรศัพท์
ถึงแม้มานจะไม่ว่างคุยกับเราก็ไม่เปงไร...ได้ยินเสียงก็อุ่นใจแล้ว
แบบนี้ล่ะมั้งที่เค้าเรียกว่าเพื่อน
**// คือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรซักคำ//**
แต่พอลุกจากมานไปกลับรู้สึกสบายใจ เหมือนได้คุยกันแล้วเปงล้านๆคำ
//** เพื่อนคือ คนที่เวลาเราสุขมานจะสุขไปกับเรา **//
ถึงแม้ตอนนั้นเราจาไม่เห็นหัวมานเลย
แต่เวลาเราเราเศร้า มานจะอยู่ข้างเราเสมอ จะไม่ปล่อยให้เราเดียวดาย
จะยื่นมือมาดึงให้เราลุกขึ้น>>เดินไปพร้อมกับเรา และอยู่เคียงข้างเราเสมอ
**--เพื่อนก็เหมือนดวงดาว เห็นอยู่บางคราว--แต่ไม่เคยหายไปไหน--**
ปล. ไม่ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน
แค่อยากให้รู้ไว้---" มึงเพื่อนกรู"---
ความรู้สึกดีดี มานไม่เคยจางหาย--ทุกสิ่งที่นายเคยทำให้
ทุกอย่างที่เคยทำร่วมกัน--ช่วยเหลือกันมา--ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข
มานจะอยู่กับเดียร์เสมอ>>ทุกคำสัญญาที่เคยให้ไว้ ว่าจะไม่ทิ้งกัน
ว่าจะเดินไปพร้อมกันจนกว่าจะเรียนจบ--จะไม่ทิ้งให้ใครคนนึงเดินข้างหลัง
--เรียนไม่ไหวก็จะช่วย และช่วยให้ถึงที่สุด
*** เดียร์ยังคงรักษาคำพูดนั้นอยู่เสมอ***
ปล.2 ขอบคุนที่เคยบอกว่าเดียร์เปงเพื่อนที่สนิทที่สุดในม.
ขอบคุนที่เคยบอกว่าเราเข้ากันได้ดีที่สุดแล้ว>>เพราะอย่างน้อย
มานก็ทำให้เดียร์รู้สึกดี
--ขอบคุณนะจอย ที่ส่งเรื่องนี้มาให้-- 10 ปีที่คบกัน--มึงดีกับกรูเสมอ
ช่วงเวลาที่เราเคยโกรธกันแบบนี้ เราก็ผ่านมานมาได้
แต่กับคนคนนี้--เดียร์ไม่รู้ว่าจะผ่านมานได้รึปล่าว--
// ก็ไม่อยากเสียเพื่อนดีดีไป แต่เดียร์อยู่ในสถานะที่เลือกไม่ได้จิงๆ//
จะเปงยังไงต่อไป คนที่จะตัดสินมานไม่ใช่เดียร์
--ขอบคุณเมย์ สำหรับ quote ดวงดาว
// แล้วตอนนี้ล่ะ...เมย์รู้สึกดีรึยัง...//
เมย์พร้อมที่จะคุยกับเดียร์อย่างบริสุทธิ์ใจ เหมือนเดิมรึปล่าว
ความรู้สึกที่ทำให้เราต้องห่างกัน มานหายไปรึยัง
--ยังไงมึงก็เพื่อนกรูเสมอนะ-- ความผูกพันธ์ตั้ง7 ปี
มานไม่หายไปง่ายๆหรอก
//ขอบคุนนะคูน ที่ยังคงเปงเหมือนแม่กรูเสมอ ตั้งแต่ม.ต้นยันมหาลัย
ขอบคุนที่ดูแล ขอบคุนที่ห่วงใย มึงเป็นดวงดาวให้กรูเสมอเลย
November 28 บางสิ่งที่หายไป กับ บางสิ่งที่เพิ่มเข้ามาวันหนึ่งวันของคนหนึ่งคน มีเรื่องราวต่างๆผ่านเข้ามามากมาย
เรื่องราวเหล่านั้นทำให้เกิดอารมณ์และความรู้สึกที่แตกต่างกันออกไป
บางเรื่องอาจทำให้เราเหงา>>>บางเรื่องอาจทำให้เราเศร้า
บางเรื่องอาจทำให้เรารู้สึกดีและมีความสุข
แต่ครั้งนี้ มันกลับเป็นเรื่องที่ผ่านเข้ามา แต่ยังไม่มีทีท่าว่าจะผ่านไป
แค่อยากบอกให้รู้ไว้ว่า...คนคนนี้ก็มีความรู้สึกนะ
คนคนนี้ไม่ได้โง่ >> ในเมื่อเดียร์ดูคนอื่นออกว่าใครเปงยังไง
หรืออยู่ในfeelไหน แล้วทำไมเดียร์จะดูเพื่อนที่เดียร์สนิทเกือบจะมากที่สุดคนนึงไม่ออก
ทำไมเดียร์จะไม่รู้ว่ามานมีอะไรแปลกๆ มานมีอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนไป
$$ บางอย่างที่หายไปและมีบางอย่างเพิ่มเข้ามา $$
" นาย ความสนิท " นายหายไปไหน นายรู้ไหมว่านายทำให้คนคนนึงเหงา
>>> เหงาเพราะไม่รู้ว่าเพื่อนเราคนเก่าหายไปไหน คนที่เคยคุยกับเรา
คนที่เคยแกล้งเรา เคยว่าเรา เคยห่วงใยเรา เคยยิ้มให้เราไม่ว่าสถานการณ์ไหน
และทำให้เรารู้สึกว่าถ้าเรามีปัญหา เค้าจะอยู่เปงกำลังใจให้เราเสมอ
แต่วันนี้>>>คนคนนั้นของฉันหายไปไหน
" นาย ช่องว่าง " นายมาแทรกกลางทำไม รู้มั๊ยว่าการมาของนาย
มันทำให้เรารู้สึกแย่แค่ไหน เพราะนายมา ทำให้ "ความสนิท"ต้องหายไป
>>>ขอฉันเลือกได้ไหม ++ ฉันอยากให้นายไป เพื่อที่"ความสนิท" จะได้กลับคืนมา
กลับมาพร้อมกับเพื่อนคนเดิมของฉัน
@@ ขอโทดนะ ถ้าเกิดเดียร์ทำอะไรให้ไม่พอใจ เดียร์ไม่รู้ เดียร์ไม่ได้ตั้งใจจิงๆ
เดียร์แค่อยากให้ทุกอย่างมันเป็นเหมือนเดิม
มาทะเลาะกับเดียร์ มาว่าเดียร์ มาแกล้งเดียร์ เหมือนเดิมได้มั๊ย? November 25 ถึงคนน้อยแต่ก็หนุกนะ--เน้นคุณภาพ ไม่เน้นปริมาณ--ไปเที่ยวกันมา 4 คนเมื่อวันจันทร์ที่แล้ว19/11/07
นัดเจอกะไมค์ กะเต้ที่สยาม แล้วก็ไปรับจอยที่ม.บูรพา
แล้วก็ไปกินแม็กที่รอยัล --ได้ไปเข้าริบลี่มาด้วย--
ในนั้นเหมือนจะน่าเบื่อนะ แต่พวกเราก็ทำให้มันฮาได้ตลอดเลย
--ทีแรกก็มีคนเอาหัวไปโขกตู้กระจกริบลี่ซะงั้น >>
สงสัยอยากสำผัสของจิ๋วในตู้อย่างใกล้ชิด
--ส่วนพระคุณไมค์ก็บ้าถ่ายรูปสุดๆ -- ตลอดทริปนี้มีรูปเค้าเยอะสุดแระ--
ระหว่างทางก็มีอะไรฮาๆเยอะแยะ--
เตเต้แมร่งขี้กลัวโคด เลยโดนแกล้งไปตลอดทาง
เดียร์ ไมค์ จอย พยายามจะลากเต้ ไปตรงที่มีตัวเซ็นเซอร์
เหมือนห้องผีสิงที่ดรีมเวิลล์อ่ะ แต่เต้แมร่งแรงเยอะสุดตีน
3 คนยังจับไม่อยู่อ่ะ--โดนข่วนซะเป็นแผลเลย(ทำคนอื่นเค้าเปงแผลได้ทุกวัน)
>>ตอนจะกลับ นังจอยทำเดียร์ฮาจนยืนไม่อยู่เลยอ่ะ
มันดันไปยืนอยู่ตรงตัวเซ็นเซอร์ แล้วมันก็ร้อง ฟู่ๆ เปงระยะ
นังนี่ก็ตกใจไม่เลิก--แล้วเตเต้ดันไปผลักมันเข้าไปในอุโมงหมุนอีก
มันเลยมึนหัวเดินไม่ได้ เดือดร้อนต้องเข้าไปช่วย--แต่ก็ฮาดี
--แล้วก็ไปเล่นโกคาร์ท--ไมค์ไม่ยอมเล่นอ่ะ >>โดนชนซะหลายครั้งเลย
เล่นทะเลที่หาดทรายแก้วก็หนุกโคด ขึ้นเรือคายัคกัน 4 คน กว่าจะขึ้นได้ครบ
เรือล่มไปซะหลายรอบ --แถมมี pringle อาถรรพ์ ตกน้ำเท่าไหร่ก็ไม่เปียก
แล้วก็ไปกินเข้าที่พัทยาปาร์ค--ส่งจอยกลับหอ--แล้วก็กลับหอไมค์เกือบเที่ยงคืน
เล่นไพ่ถึงเกือบตี5 แล้วก็โดนปลุกมาตอบ7โมง กลับไปหอ แล้วก็ไปเรียน
*** ถึงแม้จะเปงช่วงเวลาสั้นๆแค่วันเดียว แต่ก็สนุกมากๆๆๆๆๆๆเลยแหละ
ถึงคนจะน้อย แค่4คน แต่ทุกคนดีมากอ่ะ ไม่มีใครทำให้ทริปกร่อยเลย
เสียดายที่พี่เบนไม่ได้ไปด้วย ไม่งั้นคงหนุกว่านี้--
>>>> ไว้คราวหน้าไปกันอีกนะ
|
|
|||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
